پیشنهاد و مشارکت

پیشنهادهای کارکنان، فرصتی باارزش برای برقراری نوعی ارتباط دو‌‌طرفه در محیط کار و نیز توسعه و افزایش مهارت‌های فردی آن‌هاست.
نظام پیشنهادها گام نخست مشارکت کارکنان در تصمیم‌سازی و مدیریت واحدهای سازمانی است که به‌عنوان زمینه‌ساز و بستر استانداردهای جهانی فعالیت مدیریتی هر سازمان قرار گرفته است. با توجه به اینکه در جهان متمدن ارتقا و تعالی سازمان‌ها و ماندگاری آنان بر اساس رقابت شکل می‌پذیرد، سازمان‌هایی گوی سبقت را از دیگران می‌ربایند که بتوانند از افکار و ایده‌های همه دست‌اندرکاران سازمان خود به نحو مطلوب بهره برده و آن‌ها را به منصه بروز و ظهور برسانند.
پرداختن به «خیر» و «اصلاح» در فرد و جامعه در همه امور زندگانی بشر از اصول مسلمی است که نسبت به سبقت‌ گرفتن در آن‌ها تأکید شده است. بر این اساس ماندگاری و پیشرفت در جوامع امروزین و پایداری بر ارزش‌های اسلامی ایجاب می‌کند که با مسئولیت هر چه تمام‌تر نسبت به گردش کار زندگی جمعی‌مان حساس باشیم و با استفاده از استعدادها و توان خویش در بهبود مستمر آن بکوشیم.

پیشنهاد چیست؟


در تعریف پیشنهاد به نو بودن فکر و ایده‌ و ایجاد سود و صرفه‌ برای سازمان به‌عنوان دو عنصر جامعه تکیه می‌گردد. ضمناً یادآوری می‌شود که شایسته است پیشنهاد در برنامه سازمان وجود نداشته باشد، تکراری نباشد و جزو شرح وظایف سازمانی پیشنهاددهنده نیز نباشد. این عناصر مانع و ممیز تعریف پیشنهاد شناخته می‌شود. نو بودن ایده و فکر صرفاً نو بودن به تمام‌معنی نیست بلکه شامل مواردی نیز می‌شود که فکری قبلاً مطرح شده اما اجرا نشده باشد و به فراموشی سپرده شده است. بنابراین «احیای آن فکر» ایده نو به حساب می‌آید و اینکه پیشنهاد در برنامه استراتژیک سازمان و در دستور کار سازمان نباشد و متروک مانده باشد مانع پذیش آن نیست. تکراری نبودن به این معنی است که پیشنهاد ارائه شده عیناً مطابق پیشنهاد دیگری که قبلاً مطرح و ثبت شده نباشد و حق با کسی است که قبلاً آن پیشنهاد را ثبت کرده است. عدم مطابقت دو پیشنهاد تنها در موضوع نیست بلکه تمامی اجزای و ارکان تشکیل‌دهنده پیشنهادها نباید مطابق یکدیگر باشند.

تعریف‌های مشارکت:

1- پیوندی دوسویه، سازنده و سودمند میان دو تن یا بیشتر از دو تن؛

2- فراهم‌آوردن و گستردن بستر نقد مشترک برای یافتن هدف‌های مشترک؛

3- دخالت‌دادن و درگیرشدن مردم در فراگردهای تصمیم‌گیری اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی‌ که بر سرنوشت آنان اثر می‌گذارد. (تعریف از سازمان ملل متحد)؛

مشارکت در تبیین تازه:

1- گوش دادن به سخن دیگران، به ویژه زیردستان؛

2- فراهم آوردن احساس مالکیت در اندیشه و فرآورده؛

3- درهم شکستن فرهنگ سکوت و خاموشی؛

فواید اسلامی نظام مشارکت عبارت است از:

1- کارها با فکر، تدبر و معرفت بیشتر صورت می‌پذیرد؛

2- کارکنان علاوه بر بازو، فکر خویش را نیز بکار می‌گیرند که ارزش وجودی فکر در نظام اسلامی واضح است؛

3- واژه «شکر» مصداق پیدا کرده و کارکنان از تمامی استعدادهای وجودی خویش خصوصاً عقل، فهم و فکر استفاده بهینه می‌کنند؛

4- عنصر تشکر از هر نوآوری و خدمت بهتر نقش محوری خواهد داشت؛

5- به سفارش «نظم امرکم» عمل شده و سازمان دارای هماهنگی فوق‌العاده برای تأمین هدف مشترک سازمانی خواهد شد؛

6- کارکنان از تساوی «من ساوی یوماه فهو مغبون» پرهیز کرده و دائماً رو به تعالی حرکت می‌کنند؛

7- انظباط و قانون‌مداری در سازمان فزون‌تر و مقبول‌‌تر می‌شود؛

8- از «تبذیر» یا ریخت‌و پاش جلوگیری به عمل می‌آید؛

9- از «اسراف» یا ترکیب بد اجزاء ممانعت بیشتری می‌شود؛

10-امر به معروف و نهی‌ از منکر بهتر و سریع‌تر انجام می‌گیرد و درون‌ ساختار سازمان نهادینه می‌گردد؛

11-کارها از دنیوی بودن و شکل رفرمیستی داشتن خارج و مغزدار شده و رنگ اخروی به خود می‌گیرد؛


1
عبداله گیتی منش
 مدیر منطقه استان مرکزی
 رئیس شورا
 2 حسین نجمی
 معاون فنی و عملیاتی
 عضو شورا
 3 سید محمود فراهانی راد
 معاون مالی و اداری
 عضو شورا
 4 غلام رضا علیپور
 معاون بازرگانی
 عضو شورا
 5 علیرضا متولی
 رئیس عملیات انبار و تاسیسات
 عضو شورا
 6 ابوالقاسم علیپور
 رئیس حراست
 عضو شورا
 7 عبدالحمید ظاهر طحان
 رئیس خدمات مهندسی
 عضو شورا
 8 غلام رضا ممیوند
 مسئول روابط عمومی
 دبیر شورا
 9 امیر بحیرایی
 مهندس ابزار دقیق
عضو شورا
 10 امیر شهسواری
 کارشناس روابط عمومی
 متصدی شورا